Psychoterapia Gestalt i uzdrawiająca siła relacji

Są w życiu takie doświadczenia, które zostają w ciele na długo. Czyjś spokojny głos. Obecność, przy której można odetchnąć. Spojrzenie, które nie ocenia. Relacja, w której nie trzeba zasługiwać na miejsce dla siebie.

Właśnie taka bliskość ma moc niesienia człowieka — szczególnie wtedy, gdy wcześniej bliskość wiązała się z lękiem, odrzuceniem, samotnością albo niepewnością.

W psychoterapii Gestalt relacja terapeutyczna nie jest jedynie „narzędziem pracy”. To żywe spotkanie dwóch osób, w którym może wydarzyć się coś głęboko uzdrawiającego: doświadczenie bezpiecznej więzi.

Człowiek uczy się relacji przez relacje

Każdy z nas buduje więzi w określony sposób. Te sposoby nie pojawiają się przypadkiem — rodzą się z doświadczeń dzieciństwa, z tego, jak byliśmy widziani, słyszani i przyjmowani przez ważne osoby.

Jeśli bliskość dawała bezpieczeństwo, łatwiej ufać, otwierać się i być w kontakcie z drugim człowiekiem. Jeśli jednak relacje były nieprzewidywalne, chłodne, zbyt wymagające albo pełne napięcia, ciało i psychika uczą się chronić.

Niektórzy wtedy wycofują się z bliskości.Inni kurczowo jej potrzebują.Jeszcze inni funkcjonują pomiędzy tęsknotą za więzią a lękiem przed nią.

To nie są „wady charakteru”. To style budowania więzi — sposoby przetrwania, które kiedyś były potrzebne.

Relacja terapeutyczna jako przestrzeń nowego doświadczenia

Psychoterapia Gestalt zakłada, że człowiek zmienia się poprzez świadome doświadczenie siebie w kontakcie z drugim człowiekiem.

Dlatego tak ważna staje się relacja z terapeutą. Nie idealna. Nie pozbawiona emocji. Ale oparta na autentycznej obecności, uważności i bezpieczeństwie.

Terapeuta staje się kimś, przy kim można stopniowo doświadczać:

• że emocje mogą być przyjęte,
• że potrzeby mają znaczenie,
• że można być sobą bez lęku przed odrzuceniem,
• że konflikt nie musi oznaczać utraty relacji,
• że bliskość nie odbiera wolności.

To doświadczenie często jest czymś nowym. Czasem po raz pierwszy w życiu.

Bezpieczna więź — nie teoria, lecz doświadczenie

Bezpieczna więź nie rodzi się z wiedzy o relacjach. Rodzi się z przeżycia relacji, która daje oparcie.

W terapii człowiek może krok po kroku uczyć się:

• rozpoznawania własnych granic,
• wyrażania potrzeb,
• pozostawania w kontakcie mimo trudnych emocji,
• regulowania napięcia i lęku,
• ufania sobie i drugiej osobie.

Terapeuta nie „naprawia” pacjenta. Jest raczej bezpiecznym towarzyszem, który pomaga doświadczać nowego sposobu bycia w relacji.

To właśnie w takim kontakcie często pojawia się możliwość wewnętrznej zmiany — łagodniejszego traktowania siebie, większego spokoju i odwagi do budowania bliskości poza gabinetem.

Bliskość, która zostaje na życie

Dobra relacja terapeutyczna nie zatrzymuje człowieka przy terapeucie. Przeciwnie — pomaga przenieść nowe doświadczenie do codziennego życia.

Z czasem pojawia się większa zdolność do:

• tworzenia bardziej stabilnych relacji,
• mówienia o swoich uczuciach,
• budowania partnerstwa opartego na wzajemności,
• przeżywania bliskości bez utraty siebie,
• bycia bliżej także samego siebie.

Bo bezpieczna więź niesie dalej.Pozwala doświadczać relacji nie jako zagrożenia, lecz jako miejsca spotkania, wsparcia i rozwoju.

A czasem właśnie od jednej bezpiecznej relacji zaczyna się zupełnie nowy sposób życia.

​​​​​ czytaj więcej 

"Wierzę,że człowiek nie potrzebuje naprawy. 

Potrzebuje realcji, w której może wrócić do Siebie"

e-mail:  

grzesikatarzyna@gmail.com

ul. Tyniceka 38/2

02-631 Warszawa

ONLINE